miscellaneous, Thai Book Review แนะนำหนังสือ, Uncategorized

จากเมาะตะมะสู่สามโคก เมืองโบราณ ถิ่นฐานชาวรามัญ ตอน 1

   

เมื่อปลายเดือนกันยายน 2563 ที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสไป ล่องท่อง แม่น้ำเจ้าพระยา สายน้ำหลักซึ่งเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนมานานนับหลายร้อยปี และตลอดเส้นทางสายเลือดใหญ่ ที่หล่อเลี้ยงผู้คนอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำ มีทั้งคนไทยเชื้อสายไทย คนไทยเชื้อสายจีน หรือแม้แต่คนต่างชาติ ต่างวัฒนธรรม ที่ได้มาอาศัยอยู่ใต้ร่มโพธิสมภารในพระมหากษัตริย์ไทย มาอย่างยาวนาน มีบรรพบุรุษที่ลงหลักปักฐานจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของคนไทย และเป็นคนไทยแท้ไปแล้วโดยสัญชาติ

    เส้นทางที่ร่ำรวยไปด้วยวัฒนธรรม เส้นทางหนึ่ง

    ที่จะอดกล่าวถึงไม่ได้  นั่นก็คือ ชุมชมชาวมอญ ถิ่นฐานชาวรามัญ

     ชุมชมชาวมอญ ที่ตั้งถิ่นฐานมายาวนานนับตั้งแต่ครั้งต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ที่นี่ ชุมชนชาวมอญ “มอญบ้านศาลาแดงเหนือ” ที่มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย รักสงบ มีชีวิตอย่างสมถะ ยึดมั่นในคำสอนของ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสรณะ เคร่งครัดในวิถีชีวิต มีระเบียบต่อผู้อื่นและต่อผู้คนในสังคม

ชุมชมชาวมอญ

ฉันมีโอกาส พูดคุยและได้รับฟังเรื่องราวความเป็นมาของ ชาวมอญ ในย่านสามโคกแห่งนี้ จาก ปราชญ์ชาวบ้าน คนไทยตัวอย่างประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๕  ดร.พิศาล บุญผูก ซึ่งอาจารย์ให้ความกรุณาเล่าให้กับ “กลุ่มเครือข่ายภาคการท่องเที่ยวประชาสังคม” ที่มีความสนใจในพื้นที่วัฒนธรรมแห่งนี้ได้รับฟังและเรียนรู้ถึงความเป็นมาของชาวมอญในย่านนี้

Weaving leather Rope Camera Strap

Weaving leather Rope Camera Strap


 

อาจาย์พิศาล ได้กรุณาเล่าให้ฟัง โดยย้อนความเป็นมาตั้งแต่สมัย ชาวมอญอพยพมาจากเมืองเมาะตะมะ จนเกิดสงครามขึ้นระหว่าง พม่าและชาวมอญ จนชาวมอญต่างกระจัดกระจายและอพยพเข้ามาอยู่กันในหลายพื้นที่ของสยาม และในส่วนของ ชุมชนชาวมอญบ้านศาลาแดงเหนือ ได้เข้ามาลงหลักปักฐานในพื้นที่นี้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ ๒ ซึ่งพระองค์ก็เป็นผู้ที่ พระราชทานนามจังหวัดปทุมธานี ไว้ ตามที่ท่านสุนทรโวหาร (ภู่) กวีเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ได้พรรณนาเอาไว้ในนิราศภูเข